ข้อมูลท่องเที่ยว     สถานที่ท่องเที่ยว     แผนที่ท่องเที่ยว   การเดินทาง   สถานที่พัก     ร้านอาหาร   เทศกาลประเพณี   สินค้าพื้นเมือง

<<  หน้า ๑ | ๒ | ๓ | ๔ | ๕ | ๖ | ๗ | ถัดไป >>              ในราว พ.ศ.1896 สมเด็จพระรามาธิบดีที่1 (พระเจ้าอู่ทอง)ทรงสถาปนา วัดพุทไธสวรรค์ขึ้น ณ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อเป็นที่ระลึกถึงตำบลเวียงเหล็ก ซึ่งเป็นสถานที่ทางพักไพร่พลเป็นระยะเวลา 3 ปี หลังจากอพยพหนีโรคระบาดและ ต่อมาได้ข้ามแม่น้ำมาสร้างกรุงศรีอยุธยา ที่ตำบลหนองโสน ในปี พ.ศ.1893 วัดพุทไธสวรรค์มีจุดเด่นที่องค์พระปรางค์ ลักษณะศิลปะแบบขอมงดงามเป็นที่เชิดชู ูแก่วัดอย่างมาก บริเวณพระปรางค์ล้อมรอบด้วยพระระเบียงที่มีพระพุทธรูปพอกปูน ์ลงรักปิดทอง พระนอนประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์                          วัดมหาธาตุเป็นวัดใหญ่คู่กับวัดราชบูรณะ ในพงศาวดารกล่าวว่าเริ่มสร้างขึ้น ในสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพงั่ว) พ.ศ.1917 มาแล้วเสร็จ ในสมัยพระราเมศวร และมีการก่อสร้างบำรุงรักษามาตลอดจนเสียกรุงในปี พ.ศ.2310 ทำให้ มีสิ่งก่อสร้างที่สวยงามและสำคัญอยู่ มากมายโดย เฉพาะวิหาร หลวงขนาดใหญ่ที่เจาะผนังเป็นช่องแทนหน้าต่างพระปรางค์ประธานของวัด ซึ่งเคยเป็นที่ ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุเดิมมีความสูงจากฐานถึงยอดประมาณ 50 เมตรและพังลงมาครั้งหนึ่งในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม พอถึงสมัยสมเด็จ พระเจ้าปราสาททอง ทรงให้บูรณะซ่อมแซมจนมีความสูงกว่าที่สร้างครั้งแรก แต่ใน ปัจจุบันพระปรางค์เหลือเพียงส่วนฐานเพราะหักพังลงมาอีกครั้งในปี พ.ศ.2454 รัชสมัยพระบาทสมเด็จ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์                 เมื่อ พ.ศ.1900 พระเจ้าอู่ทองทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปลงศพ เจ้าแก้ว เจ้าไทย ที่ปลงศพนั้นให้สถาปนาพระเจดีย์และวิหารเป็นพระอาราม ชื่อ วัดป่าแก้วและโปรดเกล้าฯให้เป็นสำนักสงฆ์เรียกคณะป่าแก้ว ปฎิบัติทางวิปัสสนา ธุระ ต่อมาได้ขนาดนามว่าวัดเจ้าพระยาไทย เพราะเป็นที่สถิตของสมเด็จพระวันรัต พระสังฆราช ฝ่ายขวา ซึ่งในสมัยโบราณเรียกพระสงฆ์ว่า เจ้าไทย ครั้งแผ่นดินสมเด็จ พระนเรศวรมหาราช พ.ศ. 2135 ทรงได้ชัยชนะในการทำยุทธหัตถึ สมเด็จพระวันรัต วัดป่าแก้วซึ่งขอพระราชทานอภัยโทษแก่นายทัพนายกอง ที่ตามเสด็จไม่ทันได้กราบ บังคมทูลให้ทรงสร้างพระเจดีย์ใหญ่เฉลิมพระเกียรติที่ตำบลหนองสาหร่าย จังหวัด สุพรรณบุรีและที่วัดเจ้าพระยาไทยให้เป็นคู่กับเจดีย์ภูเขาทองที่พระเจ้าหงสาวดีสร้างไว้   พระเจดีย์นี้มีขนาดสูงใหญ่ทรงระฆัง (ปัจจุบันสูงประมาณ 60 เมตร) ขนาดนามว่า   พระเจดีย์ชัยมงคลแต่เรียกเป็นชื่อสามัญว่าพระเจดีย์ใหญ่ต่อมาจึงเรียกชื่อวัดนี้อีก   ชื่อหนึ่งว่า วัดใหญ่ชัยมงคล           วัดกษัตราธิราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตร ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา เป็น วัดโบราณปรากฏหลักฐานมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ "วัดกระษัตรา" โดยความหมายของวัด สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดของพระมหากษัตริย ์ในตำบล ที่ตั้งป้อมจำปาพลนอกพระนครฝั่งตะวันตก ส่วนด้านหลังวัดมีทุ่งกว้างเรียกว่า "ทุ่งประเชต" ซึ่งเป็นที่ตั้งกองทัพพม่าในการเข้าโจมตีกรุงศีอยุธยาหลายครั้งก่อน การเสียกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ.2310 นั้น วัดกษัตราธิราช เป็นบริเวณที่กองทัพพม่า ใช้เป็นสถานที่ตั้งมั่นในการเข้าตีพระนครภายหลังวัดถูกทำลายลงไปมากและทิ้งร้าง ในที่สุด เมื่อสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานีแห่งราชวงศ์จักรีแล้ว ในสมัย รัชกาลที่ 1 สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงอนุรักษ์เทเวศร์ (ทองอิน) กรมพระราชวังบวรสถานภิมุข ซึ่งเป็นพระเจ้าหลานเธอในสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว บรมโกศคงจะได้ทันทอดพระเนตรเห็นวัดกษัตราธิราชวัดสำคัญในสมัยนั้นถูกทำลาย จนสิ้นร้างไป จึงโปรดให้บูรณะโดยเริ่มบูรณะพร้อมกับวัดในกรุงเทพมหานคร เช่น   วัดบพิตรภิมุข และวัดธรรมารามในอยุธยาทำให้วัดกษัตราธิราชวรวิหารกลับมาเป็น   วัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาตั้งแต่นั้นมา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 2 สมเด็จเจ้าฟ้ากรม   ขุนอิศรานุรักษ์ (เกศ) ต้นราชสกุล อิศรางกูร ทรงมีศรัทธา ปฏิสังขรณ์พระอาราม   ตั้งแต่พระอุโบสถ ตลอดจนเสนาสนะทั้งปวงเรื่อยมา              สมเด็จพระราเมศวรทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดภูเขาทองเมื่อ พ.ศ.1930 ณ ทุ่งฝั่งตะวันออกทางด้านเหนือ ห่างจากพระราชวังไปประมาณ 2 กิโลเมตร ต่อมาใน พ.ศ.2112 พระเจ้าหงสาวดีมีชัยชนะต่อกรุงศรีอยุธยา จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ใหญ่ขึ้นที่วัดนี้ เพื่อเฉลิมพระเกียรติ ครั้นรัชสมัยพระเจ้าอยู่หัว บรมโกศทรงโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรพระอารามและพระเจดีย์ใหญ่ซึ่งหักพังลงมา ก่อนหน้าแล้ว แต่ทรงให้เปลี่ยนรูปเจดีย์ทำเป็นรูปย่อเหลื่ยมไม้สิบสอง                      พระที่นั่งเพนียดองค์นี้ เป็นที่สำหรับพระราชาธิบดีประทับทอด พระเนตร การจับช้างเถื่อนในเพนียดซึ่งนำมา ใช้ประโยชน์ในราชการทั้งในเวลาปกติและใน เวลาสงคราม การจับช้างเถื่อนนี้ถ้าหากมีแขกบ้านแขกเมืองเข้ามา ในฤดูที่พอจะ จับช้างให้แขกเมืองชมทุกคราวไป ดังเช่นปรากฏในจดหมายเหตุของเชวาเลีย เดอ โชมองต์ ราชฑูตฝรั่งเศสที่เข้ามาในแผ่นดินสมเด็จ พระนารายณ์มหาราชโปรดให้ชม การจับช้างเถื่อนที่เพนียดเมืองลพบุรีครั้งนี้ ในรัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นรัชกาลสุดท้ายที่ พระราชาธิบดีแห่งประเทศไทยโปรดให้มีการจับช้างเถื่อน พระที่นั่งเพนียดและตัว เพนียดที่ยังคงเหลือซากอยู่ในปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้ซ่อมครั้งหนึ่งต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้กรมหลวง เทพพลภักดิ์เป็นแม่กอง ออกไปซ่อมอีกครั้งหนึ่ง ถึงรัชกาลที่ 5 พระที่นั่งนี้ชำรุด   จึงโปรดให้ซ่อมอีกครั้ง            ศาลากลางจังหวัดเดิมตั้งอยู่ที่ตำบลประตูชัย อำเภอกรุงเก่า สร้างเป็นตึก 3 ชั้น รูปร่างคล้ายตัวที ซึ่งได้ทำการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2484 สมัยหลวงบริหารชนบท (ส่าน) เป็นข้าหลวงประจำจังหวัด โดยการสนับสนุนจากนายปรีดี พนมยงค์ รัฐมนตรี ีว่าการกระทรวงการคลังในสมัยนั้น ซึ่งเป็นชาวอยุธยา ที่ตัวตึกด้านหน้าศาลากลาง จังหวัดได้ก่อสร้างพระบรมรูป วีรกษัตริย์ วีรสตรี ซึ่งได้ประกอบคุณานุประโยชน์ อย่างใหญ่หลวง แก่กรุงศรีอยุธยาและชาติไทย ในครั้งอดีตรวม 6 พระองค์ คือ   พระหัตถ์ซ้ายถือปราสาทสังข์ ปฐมกษัตริย์ผู้สร้างกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เมื่อ พ.ศ.1793     พระหัตถ์ทั้งสองถือประมวลกฎหมายผู้ทรงพระปรีชาสามารถในทางปกครอง       วีรสตรีซึ่งได้เสด็จออกไปสู้รบกับข้าศึก เมื่อ พ.ศ.2093 และได้เสียสละพระชนม์ชีพ   เพื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิพระราชสวามี       (พ.ศ.2033 - พ.ศ.2148 ) พระหัตถ์ขวาถือ พระแสงของ้าว พระหัตถ์ซ้ายถือพระมาลา   ผู้ทรงกอบกู้พระนครศรีอยุธยาซึ่งเสียแก่พม่า ครั้งแรกและได้สู้รบกับข้าศึกถึง 7 ครั้ง     (พ.ศ.2199- พ.ศ.2231) พระหัตถ์ทั้งสองถือพระราชสาสน์ได้ทรงทำสัมพันธไมตรีกับ   ต่างประเทศ เช่น ประเทศฝรั่งเศส ครั้งพระเจ้าหลุยส์ที่14 และทรงนำเอาวัฒนธรรม   ทางตะวันตกมาเผยแพร่ไว้มาก ครั้งเจ้าพระยา   วิชาเยนทร์ ในรัชสมัยของพระองค์   การค้าขายเจริญรุ่งเรืองมาก     (พ.ศ.2310 - พ.ศ.2335) พระหัตถ์ทั้งสองถือดาบ ได้ ทรงกอบกู้ความเป็นเอกราช    ไว้ได้ในคราวเสียกรุงครั้งสุดท้าย เมื่อ พ.ศ.2310  และย้ายเมืองหลวงไปตั้งที่กรุงธนบุรี         หน้า ๑ | ๒ | ๓ | ๔ | ๕ | ๖ | ๗ | ถัดไป >>